رویای خیس
وداع اشکها خاطره را می شویند می سپارند به خاک . . . چله هم می گذرد حجله در معبر دوست چند روزی به تماشای عزا بنشیند و سپس بر چیند منظر تیره ی خویش ما ز تن رخت سیه بر گیریم طرح لبخند کشد روی اندوه دو لب بر فراموشی یک نام که معنایی داشت و زدل خواهد رفت هر که از دیده برفت
نوشته شده در ساعت
توسط ------| |
| Design By : Night Skin |
الهی توفیقم ده که بیش از طلب همدردی همدردی کنم بیش از انکه مرا بفهمند دیگران را درک کنم پیش از انکه دوستم بدارند دوست بدارم زیرا در عطا کردن است که می ستانیم ودر بخشیدن است که بخشیده میشویم و در مردن است که حیات ابدی می یابیم.
LinkDump
