زمانیکه کوله بار سفرت رابسته بودی و کوچه های غم گرفته ی عشقت را می پیمودی زمین مینالید که لاله ام راچیده اند اسمان ناله میکرد که ستاره ام را دزدیده اند پروانه میگریست که بال و پرم راشکسته اندولی من باز هم برایت مینوسم که هرگز فراموشت نخواهم کرد

عشق ما افسانه بود ویران شوی ای زندگی

خون ما پیمانه شد ویران شوی ای زندگی

در دیار عاشقان ما هم مکانی داشتیم

ان هم ویران شد ویران شوی ای زندگی

نوشته شده در ساعت توسط ------| |